Kilka lat temu byłam dokładnie tam, gdzie Ty jesteś teraz.

Jako dietetyk kliniczny przez prawie 5 lat sama walczyłam z niskim progesteronem, brakiem owulacji i nieregularnymi miesiączkami. Przybyło mi 12 kilogramów. Żadna dieta, żaden trening nie pomagał.

Testowałam wszystko. Diety, treningi, suplementy, kolejne podejścia. Wiedza rosła, efekty stały w miejscu. Lekarze mówili, że wyniki są w normie, że pewnie sobie wymyślam. Po metforminie czułam się tylko gorzej.

W końcu usłyszałam diagnozę: PMOS (PCOS).

I wtedy w głowie zaczęło mi się tłuc jedno pytanie, którego bałam się wypowiedzieć na głos: może nigdy nie będę mogła mieć dzieci?

Czułam, że jeszcze tylko ta jedna dieta, ten jeden specjalista i wszystko ruszy. Nic nie ruszało.

I wtedy zrobiłam coś, czego się nie spodziewałam.

Wyrzuciłam wszystkie porady ekspertów do kosza i zaczęłam słuchać własnego ciała. Doszłam do wniosku, że objawy hormonalne to nie przyczyna, to konsekwencja czegoś głębszego. Że “jedz mniej, trenuj więcej” przy rozregulowanych hormonach nie tylko nie pomaga, ale potrafi zaszkodzić.

Zaczęłam jeść tak, żeby moje hormony miały z czego pracować: więcej, bardziej odżywczo, zgodnie z cyklem menstruacyjnym.

Problem nie był w sile woli. Problem był w restrykcji, kiedy moje ciało potrzebowało zupełnie czegoś innego.

Po kilku tygodniach zaskoczyło mnie to, co zobaczyłam: wróciła owulacja, miesiączka stała się regularna, a kilogramy, z którymi walczyłam miesiącami – zaczęły schodzić same. I zaszłam w ciąże, bez wspomagania, farmakologii, bez stymulacji owulacji.